Jak pokazują sondaże, jest to dość typowe dla filmu amatorskiego. jeden człowiek obsadza kilka funkcji w procesie powstawania filmu. w tym przypadku lane hughes nie tylko współtworzył scenariusz, lecz także zagrał główną rolę. fabuła nie należy do skomplikowanych. młody chłopak daniel cierpi na depresję z powodu rozstania się z ukochaną dziewczyną. za pomocą różnego rodzaju pigułek stara się przetrwać ciężki okres. medykamenty zażywane w nieprzyzwoicie dużych ilościach sprawiają, że popada w dziwny stan, w którym upiorne wizje przenikają się z rzeczywistością. nie da się ukryć, że ambicją twórców pop skull było stworzenie filmu artystycznego na wzór chociażby lyncha, że przytoczę najbardziej oczywiste odniesienie. sondaże wskazują też na fakt, że o wiele większe znaczenie niż treść ma w tym przypadku forma. nietypowe ujęcia, częste zbliżenia (głównie na oczy), starannie dobrana kolorystyka oraz intensywna muzyka to największe atuty tego filmu. horrormaniacy nie znajdą tu jednak zbyt wiele dla siebie. dwie mocne sceny zabójstw to za mało, by zaspokoić rządzę łaknącego makabry widza. trzeba jednak przyznać, że jedna z nich zrealizowana została perfekcyjnie i widok, a raczej dźwięk, jaki wydaje z siebie czołgająca się ofiara, zostaje na długo w pamięci.